Nietolerancja

Polska jako środek Europy przyciąga wielu obcokrajowców. Przyjeżdżając tutaj liczą na lepsze życie, godne traktowanie i normalny świat. Często jednak nasi rodacy nie pozwalają, aby poczuli się dobrze w naszym kraju. Czarnoskóry, Żółtoskóry to zjawisko nie powinno tak razić. Powinniśmy się przyzwyczaić do obcokrajowców i cieszyć, że zechcieli odwiedzić nasz kraj. A co my robimy? Zamiast pomóc się zaklimatyzować, utrudniamy to. Jak? Najczęstszym tego przykładem są sytuacje na ulicy. Przechodzi obok nas obcokrajowiec. I? Niektórzy zachowują godność i przechodzą dalej, niektórzy się uśmiechają, niektórzy udają, że nie widzą, a jeszcze inni rzucają obelgami. "Polska dla polaków", "Babo", "Chińczyk", "Żółtek", "Małpa"- to tylko kilka wyzwisk. Przykre, że nie potrafimy przyjąć z godnością naszych braci i sióstr innego koloru skóry. Kolejnym przykładem rasistowskiego podejścia mogą być mecze piłkarskie. Zdarza się przecież, że w polskich ekipach piłkarskich mamy przybysza z innego kraju, dla którego sam przyjazd do Polski, zauważenie go, było czym niebywałym, darem od Boga. Może nawet wyróżniać się niebywałym talentem, grać po mistrzowsku, strzelać gole, ale nie ucieknie przed pierwszym szokiem kibiców, którzy zanim zaakceptują, to najpierw obrażają. I gdy coś nie wychodzi przezwiska "idą w ruch". Z pozoru może się to wydawać błache, ale czym miłe jest prześladowanie ze względu na kolor skóry czy narodowość? Trzeba wspomnieć jeszcze o jednym przykładzie nietolerancji. Choć to rzadkie zjawisko, niemniej jednak się zdarza. Obcokrajowiec chce coś załatwić w urzędzie. Najczęściej nikt nie robi mu problemów, że jest innej narodowości, jednak bywa tak, że jeśli trafi na wyjątkowo nietolerancyjnego urzędnika, jego sprawa nie zostanie rozpatrzona w szybkim terminie "Bo jest czarny". Ale co to za wyjaśnienie? W XVIw. Polska była nazwyana "państwem bez stosów" i była uważana za najbardziej tolerancyjny kraj. Szkoda, że zatarło się to w ciągu wieków