Błędy innych
Każdy w swoim życiu się potyka. Popełnia błędy, błądzi, wybiera złą drogę. Czasami ciężko wkroczyć z powrotem na tą właściwą. Szczególnie wtedy, gdy los nie sprzyja. Błędy są jak plamy z atramentu na kartce papieru. Chcemy je zatuszować, ale po nich i tak zostaje jakiś ślad. Najczęściej ślady pozostają w naszej głowie jako wnioski wyciągnięte po szkodzie. Gorzej, jeśli nasz błąd zostaje również w głowach innych, którzy z tego powodu robią nam przykrości. Gorszy dzień. Jedno słowo za dużo. I psikus. Nagle pół klasy/ pół biura obrażone. Nawet nie wiesz o co chodzi. Po zastanowieniu dochodzisz do wniosku, że to pewnie przez tą wczorajszą kłótnie z Anką. Ale pokłóciłaś/eś się tylko z jedną osobą to czemu wszystkie są złe? To się nazywa solidarność. Za osobą lubianą, mającą zdolności przywódcze stoi murem pół społecznośći. Drugie pół ma swoje zdanie i albo stoi z boku, albo jest przyjaźnie nastawione. Ta połówka wrogo nastawiona może czasami nieźle namieszać. Jeśli się uprą mogą skompromitować, upokorzyć, wszystko, żeby się odegrać, poczuć się górą, pokazać władzę "kto tu rządzi". Nie jesteśmy tolerancyjni. To na pewno. Nasze błędy staramy się zatuszować, inni nas nie obchodzą. Społeczeństwo egoistów i mściwych wampirów wysysających krew z każdej ofiary, która uderzy w czuły punkt. Nie jest łatwo żyć obok takich osób, ale z czasem da się do nich przyzwyczaić i oswoić. A najlepiej nie wywoływać wilka z lasu, oczywiście równocześnie nie dając się zjeść przez inne dzikie zwierze : )